Przypominając przyjazd Jana Nowaka-Jeziorańskiego do Grodna w 2003r. powstaje obraz sędziwego, trochę zmęczonego życiem człowieka, wypowiadającego się na każdy temat bardzo głęboko i treściowo. Zwiedzając Grodzieńszczyznę, Małą Ojczyznę swego dziadka, zapoznał się wtedy z życiem Kościoła katolickiego, organizacjami polskimi, odwiedził Polską Szkołę w Grodnie oraz spotkał się z przedstawicielami społeczności i dziennikarzami.

Odpowiadając na moje pytania Głosowi wtedy ze wzruszeniem zaznaczał: „Jestem pod wrażeniem działalności organizacji polskich. Przecież przetrwały najgorsze czasy i działają na rzecz odrodzenia, a jednocześnie w całej swojej działalności są lojalne wobec tego państwa, którym jest nie Polska, tylko Białoruś. I w tym widzę, że Polacy powinni być wierni swemu dziedzictwu, a jednocześnie muszą być lojalnymi obywatelami swojego państwa i obrońcami swojego interesu.”

Warto zastanowić się nad tą wypowiedzią, która obecnie brzmi bardzo współcześnie i do tematu - wszystkim obecnym uczestnikom polskiego ruchu odrodzeniowego, szczególnie na Grodzieńszczyźnie. Przez konkretną pracę można zachować dorobek organizacji i podnieść godność Polaków tu mieszkających, a nie rujnować dzieło i własną osobowość w konfrontacji, obrażaniu wieloletnich działaczy, w niechrześcijańskiej złości i nienawiści. Nie jest łatwo prowadzić dialog, szukać wyjścia, a tym bardziej mówić o jakiejś lojalności. Nie opłacą to pewnym działaczom. Szkoda, że dla głośno wypowiadających się niektórych dawnych aktywistów ZPB najważniejszymi pozostają słowa: być “obrońcami swojego interesu”, nie społeczności polskiej. A warto przypomnieć początki organizacji i ponownie przeczytać słowa Jana Nowaka-Jeziorańskiego.